ธุรกิจ ศิลปะ กับธรรมะ มันขัดกันไหม
คนเราอยู่ด้วยปัจจัยสี่ อาหาร เครื่องนุ่มห่ม ยารักษาโรค ที่อยู่อาศัย ถ้าอยู่ด้วยแค่ 4 อย่างนี้ ในโลกปัจจุบัน ทำไมถึงมีรถ มีโทรศัพท์ มีเครื่องดื่มหลากหลายรสชาติ อาหารหลากหลายรูปแบบ เรากำลังอาศัยอยู่กับอะไรกันแน่ แล้วมันขัดกับหลักธรรมะที่สอนให้เราละกิเลส คือลดความเป็นตัวตน ถอนความพอใจต่างๆไปหรือเปล่า แน่นอน ในโลกของธุรกิจ เราขับเคลื่อนกันด้วย ความปรุงแต่ง ในทางพระพุทธศาสนาแน่นอน เพราะเราอยากตอบสนองความต้องการของมนุษย์ ที่ต้องการความสะดวกสบาย อาหารที่อร่อย เสียงที่ไพเราะ กลิ่นหอมละมุน เป็นส่ิงที่ทางศาสนาเรียกว่า ผัสสะ ซึ่งทางธุรกิจก็กำลังขายเวทนา (ความรู้สึกพึงพอใจทางประสาทสัมผัส) ซึ่งรวมๆก็คือ กำลังขาย ผัสสะอันเป็นสุข (สุขเวทนา) ในทางการตลาด ก็มักจะไม่ได้ให้วัตถุขายตัวมันเอง แต่ขาย เรื่องเล่าและตัวตนต่างหาก เช่น รถหรูไม่ได้ขายแค่เหล็กมีล้อ แต่ขายภาพลักษณ์ของผู้ขับ เป็นตัวแทนของความสำเร็จ ดังนั้นในโลกสมมติ ความปรุงแต่งคือพลังขับเคลื่อนอารยธรรม ทำให้เกิดสิ่งประดิษฐ์ต่างๆมากมาย ศิลปะ ดนตรี สถาปัตยกรรม ล้วนเป็นความปรุงแต่งที่งดงาม ที่ยกระดับประสบการณ์การเป็นมนุษย์ให้พ้นจาการมีชีวิตอยู่แบบสัณชาติญาณสัตว์ป่า แล้วผู้ประกอบการล่ะ เขากำลังทำบาปสร้างภาพลวงตาหลอกคนอยู่หรือเปล่า ถ้ามองในเชิงหน้าที่ จะเห็นว่าผู้ประกอบการไม่ได้แค่สร้างภาพลวงตาแต่ทำหน้าที่เป็น
ธุรกิจ ศิลปะ กับธรรมะ มันขัดกันไหม Read More »
